di
17
jan
2012
Alsof hij het zelf ook besefte. Dat het binnenkort, zo lijkt het althans, allemaal anders wordt. Alsof al onze normen, waarden, verwachtingen, omgangsvormen, gebruiken en gewoonten van de ene op de andere dag volledig op de schop gaan. Alsof we onszelf opeens radicaal anders moeten gaan gedragen. En dat slechts met het omslaan van een eenvoudig stukje papier, zijnde een bladzij aan de scheurkalender. Die wij van Puntjevanjeneus sowieso niet bezitten, dus waar hébben we het eigenlijk over.
Zijn laatste dagen als échte baby zijn het. En mijn laatste dagen als mama van een baby. Voorgoed. Zette ik daar driekwart jaar terug nog een halfslachtig 'waarschijnlijk' achter; inmiddels laat ik 'm met een gerust hart weg. Nou ja - dénk ik dan.
Niet dat we er verschrikkelijk sentimenteel over doen, hoor. Dat we er hier hele dagen tissues bij vol blubberen (hoewel, dat doen we wel, maar dan van de winterblues die in onze holtes is geslopen). Doodzonde sowieso van de tijd die ons toch al zo hard voorbij holt. Maar het is ook gewoon prima en mooi zoals het is. Over tien dagen wordt de baby een dreumes, wordt de babymama een dreumesmama, worden er gewoon weer routinematig luiers volgescheten en verschoond en gaan we, na een hopelijk welverdiende nacht rust, gewoon weer over tot de orde van de dag.
Dat neemt niet weg dat het -behalve soms wat druk, onpraktisch, onrustig, vermoeiend en sneu- bij vlagen stiekem ook heel fijn was dat de baby afgelopen week besloot ziek te zijn. Zoals we dit tekstje begonnen: alsof hij-met-de-droopy-eyes het zelf ook besefte. Dat hij bijna baby-af is. En daarna nooit meer gelegitimeerd de baby mag uithangen, zuchtend, jammerend of slapend tegen mama's borst, buik of schouder.
Maar gelukkig weet die mama wel beter.
Ach gossie, wat een ongelofelijk droppie met droopy-eyes is het toch. Heerlijk ventje. En dreumes zijn is ook hartstikke leuk hoor Wik en heeft ook (voor mama) weer veel voordelen. Op naar je 1e verjaardag. Hiep hiep hoeraaaaa!
Woeiii alweer bijna 1 jaar. Wat gaat dat hard zeg!! Maar wat een lekker manneke. Mooie grote donkere kijkers <3 Ik zie er ook wel een beetje Fem in, klopt dat?
Woei! Wik mag er aan gaan geloven! En hij is er méér dan klaar voor zo te zien. Ondanks de droopy oogjes. Trouwens, die kunnen hem in álle hieropvolgende leeftijdsfases volgens mij ook uitstékend van
pas komen hahaha!
Wij tellen mee af!
Wow, wat vliegt de tijd! En stiekem inderdaad best genieten, zo'n ziekig (maar niet te erg natuurlijk) bijna-af-babietje.
Alweer bijna een dreumes, wat gaat dat toch altijd snel! Nu alweer haast geen baby meer, op naar het dreumestijdperk. Maar vast elke keer als hij ziek is en zo lief koddig met zijn droopy-ogen zielig gaat kijken is hij tóch weer een beetje terug baby.
