zo
02
okt
2011
Als twee Sentinelese aboriginals aan de kust van wier eiland zojuist een scherfje van een spiegel was aangespoeld. Een godsgeschenk. Een vloek. Hoe dan ook: een niet te bevatten wonder.
Ongeveer zó (zo stel ik mezelf althans voor) stonden ze erbij, zij met mijn iPhone nog in de hand. Nog nooit hadden ze "zo'n ding" gezien. Laat staan aangeraakt. "En hij ging nog áán ook", verzekerde ze me met noest geknik (en in buitenste-buitengebieddialect dat ik niet nagetypt krijg) alsof ze zojuist het achtste wereldwonder had onthuld.
Hij keek intussen met een blik van wantrouwig-meets-geïmponeerd naar vriendliefs iPhone in míjn hand (nóg "zo'n ding"), voor de zekerheid meegenomen op mijn avontuurlijke avondlijke tocht naar het buitenste-buitengebied-van-het-buitengebied op een half uur rijden hiervandaan. Ik op mijn beurt keek intussen de keuken en woonkamer eens rond, toch heus voorzien van hedendaagse gemakken als stromend water, televisie, deuren-met-klinken en centrale verwarming.
"Ja, we hadden het er al over gehad om ermee naar de Turk te gaan, om te vragen wat-ie waard was", bekende hij. Maar dat snode plan had zij gesmoord met haar eigen briljante ingeving. Ermee béllen wilde ze. Maar verdomd, dat ging niet (want de rechtmatige eigenaresse had de SIM-kaart intussen uiteraard laten blokkeren). "Want ja, ik dacht, dan bel ik ermee naar mijn eigen telefoon en dan kan ik zien wat het nummer is. En dan kan ik daar naartóe bellen." (neem gerust even de tijd om het voorgaande te laten bezinken en daarna in een hevig bulderen uit te barsten)
Enfin. Grappen en grollen kunnen we erover.
Maar feit 1: mijn iPhone was vandaag zoek. Kwijtgeraakt tijdens het inrichten van onze kraam op een speelgoed- en kinderkledingbeurs.
Feit 2: met enige vertraging (door alle speelgoedbeurs- en daaropvolgende feestzaken van vandaag) raakte ik daardoor toch wat in paniek.
Feit 3: er staat stiekem echt heul veul waardevolle informatie op "zo'n ding". Die ik heus ook elders wel heb staan, maar waarmee anderen nou ook niet zomaar aan de haal hoeven te gaan.
Feit 4: mijn iPhone werd gevonden. Onder de houten bodem (ónder het matrasje waaronder we heus uitgebreid zochten) van een babypoppenbedje dat ik vandaag (bijna heel veel te goedkoop) verkocht.
Feit 5 (het belangrijkste): er zijn hele eerlijke mensen. Die weliswaar niet zo verschrikkelijk slim zijn. Maar misschien dáárom juist wel zo eerlijk. En gelukkig nét slim genoeg waren om de recente oproepen te vinden, waaronder heel veel belpogingen van vriendinnetje en speelgoedbeursgenote Renate, met wiens toestel we vandaag noeste pogingen deden mijn iPhone terug te vinden.
En dan nog wat. Feit 6: ik miste Dan Karaty op tv vanavond. Maar who gives a rats ass, ik heb mijn iPhone terug!
Feit 7: ik ga opgelucht slapen vanavond. Mijn aaifoon onder het hoofdkussen, denk ik.
Feit 8: oh nee. Eerst nog even iets installeren. Dát zouden misschien meer mensen moeten doen.
Briljant!!!!!!!
Whahahaaaaa, wat een humor. Terwijl het in eerste instantie absoluut niet grappig was. Fijn dat je soulmate weer terug is. Wordt nu wel nieuwsgierig is welke plaats je was vanavond of nee......gehucht ;-)
Whahahaha! O hemeltje lief, ik zat hem vanmiddag doodleuk me je mee te knijpen hoor! Vooral toen de impacht van de 'gestolen' telefoon plots, in je tweets ja, begon door te sijpelen.
Niet alleen allerhande info maar ook bérgen en bergen met dierbaar pixelmateriaal....
liever niet in verkeerde handen toch...
Maar hee, hoezee! en inderdaad: Thumbs up voor eerlijke mensen!
Slaap zacht!
Wat er ineens in mij opkomt...die mensen... 'E.T. phone home' whahahaaaa *LOL*
Oh wat fijn dat ie terecht is! Wat een "drama" is het als je zoiets verliest, misschien nog niet eens het materiële, maar alle info inderdaad. Super dat er zulke eerlijke mensen zijn!
Geniet van je telefoon! ;-)
Fijn, zulke eerlijke mensen! Ze zijn tegenwoordig best zeldzaam, helaas...
Over Dan Karaty gesproken, dat viel mij ook op. Misschien had het te maken met de locatie: Cuba. VS en Cuba zijn als water en vuur!
Heerlijke actie, je foon verkopen onderin een poppenbed. Had mij zo kunnen gebeuren denk ik. Meteen pincode erop zitten :-) En Dan was verre van in beeld gister, dus ach...
Eind goed al goed, en die logica: hahahahaha!
@Mo: ik bedoelde ook eigenlijk te zeggen dat ik 'So you think...' vanwege iPhone-perikelen helemaal niet gezien heb. Maar blijkbaar, zo bevestigt ook Heik, heb ik er weinig aan gemist... :-) Begreep inderdaad al eerder dat Dan Cuba niet in mocht.
