zo
14
aug
2011
Rob de Nijs. Eigenlijk sloeg het nergens op, dat ie prompt in mijn hoofd zat met zijn regenhit. Want met 'zachtjes tikken', laat staan ritmisch, had het verdraaid weinig te maken, zo rond kwart voor vier vannacht toen ik de zoon zat te voeden. 'Onstuitbaar storten' kwam dichter in de buurt.
We waren dan ook vast niet het enige adres waar vanochtend acuut een pyjamaochtend werd ingelast. Of eigenlijk als vanzelf ontstónd, eigenlijk. Waar wat werd gerommeld, gelummeld, gespeeld, geknutseld, uitgezocht, opgeruimd, gelezen en gehangen. Zen op zondag.
Maar vanmiddag, toen de zon kortstondig van het padje leek en zich warempel even liet zíen, stoven we naar buiten. In amper vijf minuten hesen we het hele spul in de kleren en in de auto: en route naar de stad. Alwaar we uiteraard uit ons dak hadden kunnen gaan in de chaos en hysterie van de kermis, maar we in plaats daarvan nauwelijks een kilometer verderop neerstreken in een prachtige speeltuin tussen de bomen. Waarvan de aanwezige vrijwilliger opgewekt en dankbaar zijn allereerste bezoekers van deze zondag begroette, de (anno 2011 toch al lachwekkend lage) entreeprijzen liet varen en het kroost even lekker kon uitrazen.
En zo hadden we, voor het ongelofelijke bedrag van vier-euro-en-een-beetje (voor wat drankjes en ander lekkers), onverwachts nog een beetje vakantiegevoel vanmiddag.
Oh, gave speeltuin deze. En waar is die dan? ;-)
Hier vooral brakheid na een geweldig feest.
Wat een plaatje die Wik. En zijn haartjes groeien al flink zie ik. Die laatste glijbaan is wel wat voor Jasper denk ik. Die zou daar graag een keer afglijden :-) De dames er ook afgeweest?
Oh, de dames zijn ook heel mooi hoor, maar die zaten natuurlijk niet zo mooi voor de camera als Wik daar zat :-)
Oooooh! Wat is het hier weer mooi geworden: pardoes een beetje jaloers! De foto's zijn zó mooi!
Wij hielden dus de hele dag pyjama dag, maar dit was niet goed voor ons humeur, we hadden er toch ook even beter op uit kunnen gaan.
Lekker toch de hele speeltuin voor je eigen alleen, wat een luxe. En die Wik kan met zijn mooie koppie zo op de wikkels van de olvaritpotjes geplaatst worden. De baby die er nu op staat doet het aardig maar is helaas lang zo knap niet als "onze" Wik(kie). Of zeggen alles grootouders dat ??
O, die Wik! Hoe cute! Wat een lieffie!En nu wil ik ook een baby...
