Puntjevanjeneus.nl
ma
11
jul
2011
Wennen
Sommige dingen wennen nooit. Dat winkelpersoneel, ongeveer de helft in jaren ten opzichte van jezelf, 'u' tegen je zegt bijvoorbeeld. Dat je in de H&M omver gelopen wordt door druk kakelende meisjes die qua leeftijd en beleving dichterbij je oudste dochter zitten dan bij jou. Dat de 'Tienertoer' niet meer bestaat. Dat je altijd een beetje maand overhoudt aan het einde van je geld. Dat je kinderen dingen willen, durven en doen waar je als ouder (emotioneel immer achter de harde feiten aanlopend) nog lang niet op voorbereid bent. Dat je zelf op de kermis nauwelijks nog ergens in durft. Dat er zoveel keuze is in chips. Dat je eigen ouders ten opzichte van die van de meeste leeftijdgenoten hartstikke jong zijn, maar intussen ook heus de zestig naderen. Dat je steevast (gemiddeld) maar drieënveertig minuten mag genieten van een lege wasmand. Dat een kinderdagverblijfjuf in het schriftje schrijft dat je kind 'lachent' uit zijn bedje kwam. Om maar wat te noemen.
Het voor het eerst wegbrengen van je baby naar het kinderdagverblijf, hoort er wat mij betreft niet bij. Want dat went stiekem heel gemakkelijk - écht. Voor zover we daar (noem ons ontaarde ouders) überhaupt al ooit moeite mee hadden.
Wat níet went: de daaropvolgende kinderloze uren. Het kunnen gaan en staan waar je wilt, zonder ogen, oren en andere sensoren aan alle kanten van je lijf te hebben zitten. Zonder doorlopend te hoeven nadenken: vergeet ik niks? Vergeet ik níemand? Nee, gewoon de deur uit kunnen stormen - met eigenlijk alleen je huissleutel als bare necessity. Heerlijk. En gek.
Vandaag wenden we weer, de baby en ik. Wik en ik, dit keer. Drie uurtjes mocht hij alvast gaan spelen op het kinderdagverblijf, slechts een paar meter verwijderd van de peutergroep van zus Fem - die uiteraard even een knuffel kwam geven. Wik bleek ook daar de vriendelijkheid, vrolijkheid en tevredenheid zelve. Alleen voor slapen had hij uiteraard niet al teveel tijd. Dat kan thuis ook - gratis en voor niks.
Vanaf volgende week gaat hij voor het echie. Heb ik, voordat over vier weken de zakelijke plicht weer roept, nog drie weken om te wennen aan twee volledig kinderloze dagen per week. Als dat maar niet te hárd went...
Commentaren: 6
-
#1
Ik rol hier bijna lachent uit mijn tuinstoel.
Gek he,en heerlijk.
Vandaag voor mij sinds lange tijd een kinderloos dagje.
Steeds als ik boven iets wil opruimen sluip ik om Mats niet wakker te maken, steeds als ik meen iets te horen, richt ik me in een reflex op om maar te zien welk van mijn koters in 'nood'is...
En voor de goed orde: de rest van je logje negeer ik (oud? wij? Ik?.... Ik weet van niks!) -
#2
Goed gedaan van Wik, al had je al niets anders verwacht. Maar een goede start is het halve werk. Geniet straks van je vrije uurtjes!
-
#3
Als je dat ontaard noemt, dan zijn wij ook behoorlijk ontaarde ouders want oh wat vind ik het héérlijk als er geen kinderen thuis zijn om rekening mee te houden, wat maar weinig voorkomt. Helaas.
Zo te lezen kan zijn juf nog wat schrijflessen gebruiken. Ach, belangrijkste is dat Wik het naar zijn zin heeft gehad. Belangrijk voor zowel Wik zelf als voor mama! -
#4
Ik heb instemmend zitten knikken bij je eerste alinea. Hoe treffend. En ook met de rest: soms is het gewoon hartstikke lekker om even 'kinderloos' te zijn in de wetenschap dat er goed voor het gebroed gezorgd wordt!
-
#5
Ik vind het soms ook lekker als mijn kind bij de oppas is terwijl ik thuis ben. Vanochtend express kind eerder naar oma, zodat ik thuis nog kon zuigen en dweilen voordat ik naar mijn werk moest.
Toch waren de eerste keren wel vreemd! -
#6
Ik zit hier ook hárdtdt lachent je berichtje te lezen ;-) Daar heb ik 'r ook 'n paar van in Robin d'r boekje staan... en 't went idd nooit ;-) Tjemig wat gaat alles toch snel! da's ook zoiets wat nooit zal wennen... Sterkte ermee cq geniet ervan!
Puntje ploetert
Post voor Puntje
Printen | SitemapAlleen kijken met de oogjes - alles op deze site is eigendom van Puntjevanjeneus!