Puntjevanjeneus.nl
di
26
apr
2011
Van oud en 'out'
Voor de achtste keer achtentwintig werd ik gisteren. Oud. Nog maar vijftien jaar te gaan voordat ik ga kennismaken met Sara, zo herinnerden notabene mijn eigen ouders mij gisteren grinnikend.
Dat zou je trouwens niet zeggen hoor - dat ik jarig was, dus. Want het feestje bleef klein en met reden. Twee dagen eerder ging namelijk met brute kracht onze achtertuin op de schop. Zó bruut zelfs, met grof geschut, dat ik niet wist hoe snel ik met het kroost een ander heenkomen moest zoeken. Een ietwat zwervend bestaan leidden de moedergans en haar jongen de voorbije dagen dan ook, op de vlucht voor het bonkende lawaai dat nodig was om een op het oog onschuldig stukje tegelvloer (stiekem ondersteund door een dikke laag van het hardste beton) onder het afdak van ons huis vandaan te bikken.
Het mamahoofd trok de herrie sowieso niet zo goed. Het deed namelijk knap zeer, nadat het in de nacht van donderdag op vrijdag snoeihard tegen de laminaatvloer op Wiks kamertje klapte. De mama des huizes ging onverwachts out. Flauwgevallen tijdens het nachtelijk verschonen van de zoon.
Van het flauwvallen op zich schrikken we hier in huis trouwens niet zo; dat gebeurde al eens eerder en bovendien lukt het me bijna altijd prima om het lijf bij de eerste signalen van wankeling veilig te stellen. Maar de deuropening van Wiks kamer, van waaruit ik vriendlief wilde roepen, bleek dit keer te ver. Gestrekt achterover ging ik, met een lang paasweekend van stevige hoofd- en rugpijn tot resultaat.
En eerlijk gezegd: dit keer schrok ik wél. Van het harde huilen van Wik vooral toen ik, liggend op de vloer, weer bij mijn positieven kwam. Bang dat ik hem had meegenomen in mijn val - om me daarna snel te realiseren dat hij al op de commode lag. Terwijl ik gestrekt ging en (volgens vriendlief) met de ogen wijdopen even geen enkele reactie gaf, lag Wik brullend op het aankleedkussen - een schone luier al half onder zijn billen geschoven. We kwamen goed weg, maar toch: geen fijn idee, om onverwachts onderuit te gaan met kleine kinderen in huis.
De stand van zaken nu: Wik is alweer heel wat luiers verder. Het tegelvloertje in de tuin gaf zich, na lang aandringen van vriendlief en opa G., gewonnen. De tuin is een stoffige puinhoop, maar de wederopbouw is begonnen.
En dat laatste geldt ook voor het mamalijf. Het oorsuizen en de hoofdpijn zijn zo goed als verdwenen, de rug is helaas nog een punt van aandacht en zorg - maar dat was het ook al in de weken vóórdat ik viel. En ik liet vanochtend, op aandringen van de huisarts, toch maar even bloed prikken. Want een lage bloeddruk, wat slaaptekort en het nachtelijk ongetwijfeld te snel opstaan - alle prima verklaringen voor de nachtelijke dreun, maar de dokter is rather safe than sorry.
Hieronder: van alles wat. Waaronder wat kiekjes vanuit de heerlijk rustige speeltuin waar mijn jarige ik gisterochtend, na al het brute geweld van de dagen ervoor, langzaam een beetje bij haar positieven kwam. En ja, ik denk goed aan mezelf. Denkt u een klein beetje met me mee? ;-)
Commentaren: 7
-
#1
Wow, schrikken zeg, dat flauwvallen. Gelukkig bleef de schade nu toch redelijk beperkt. Al is het natuurlijk niet tof dat je het nog in de rug hebt.
-
#2
En dat gebeurd dan altijd op de meest ongewenste momenten, zo er al een gewenst moment voor flauwvallen te bedenken is. Niet dus, eigenlijk. Maar goed, gelukkig bleek Wik netjes liggen waar hij lag, evenals jij, en was Vriend er snel bij. Maar toch...
Maar uh, waarom gaat jullie mooie tuin eigenlijk op de schop? -
#3
Als eerste nog van harte gefeliciteerd meid en wat fijn voor je dat de tuin nu onder handen wordt genomen. Al vond ik dat jullie tuin er toch al mooi en netjes uit zag. Ben benieuwd naar het resultaat.
Maar wat heftig van dat flauwvallen zeg. Hopelijk niet veel last meer van? -
#4
@Ruthy: belangrijkste aanleiding voor de tuinherinrichting is de speeltoren (glijbaan, schommel, enz), die we in de tuin van ons vorige huis hadden staan. Die willen we hier weer opbouwen, maar dan wel met een stukje gazon eromheen. Dus daar zijn we nu ruimte voor aan het maken: een flink stuk van de border eruit, gazon erin en de straatstenen die we daarmee overhielden, kregen een plek onder het afdak (waar tot voor kort een foeilelijke tegelvloer lag; de oude vloer van binnen die de vorige bewoners buiten een stukje hadden doorgelegd).
@Wendy en co: vannacht opeens weer wat duizelig, voel wel dat ik niet helemaal mezelf ben, zeg maar. Rug doet nog flink zeer, zometeen weer naar de fysiotherapeut en straks de huisarts bellen voor de uitslagen van het bloedonderzoek. -
#5
Alsnog van harte met je verjaardag... beter laat dan nooit! En ben je een beetje voorzichtig? Flauwvallen is een enge bezigheid hoor.
-
#6
Alleréérst van hárte nog hoor meid! Pff, 15 jaar tot... je komt nét kijken, mens! ;-)
Dan ff over je "fainting"... hoeveel geintjes zijn 'r al over gemaakt? Was het de absolute schoonheid van zoonlief waardoor je neerging? Of tóch de lucht uit zijn luier? ;-) Ennieweej, 't lijkt me hoe dan ook geen slecht plan als je bloed onderzocht wordt. idd, rather safe than sorry! -
#7
En, is er nog wat uit het bloedonderzoek gekomen? Sterkte ermee!!
Puntje ploetert
Post voor Puntje
Printen | SitemapAlleen kijken met de oogjes - alles op deze site is eigendom van Puntjevanjeneus!