Van koe tot koelkast

U zou het misschien niet zeggen, maar papa Puntjevanjeneus komt van behoorlijk 'achteraf'. De verharde weg stopte letterlijk bij het ouderlijk huis voor de deur - het einde van de wereld lag, in kleine Arno's kinderlijke overtuiging, slechts een paar meter verderop. Altijd buiten op sjouw, rondcrossend tussen de maïsvelden, meeliftend op de tractor of een kinderhandje helpend bij de geboortes van kalfjes of lammetjes: opgroeiend tussen de boeren riekten papa's jonge jaren, kleren en handen behoorlijk naar het platteland.

Mama Puntjevanjeneus woonde aanvankelijk ook niet bepaald in de bebouwde kom, maar op een industrieterrein, pal naast het werk van opa G. - weinig landelijks aan. Wel ging ze de eerste jaren naar een boerenschooltje aan de andere kant van 'de grote weg', met overwegend kinderen van veehouders en landbouwers als klasgenootjes. Het gebeurde vast ooit, maar van bínnen spelen herinnert ze zich weinig tot niks. Búiten was het te doen.

Bij de dochters Puntjevanjeneus is van enige plattelandsgenen nauwelijks nog sprake. Stadse tantes zijn het, voor wie de boerderij overwegend iets uit een plaatjesboek is. Of van een zogenaamd educatieve app op mama's iPhone. En van filmpjes vol trappelende Giga Groenten, Fri Fra Fruitjes zo blij en Di Da Dieren op een rij - geen al te realistische weergave van de plattelandse werkelijkheid.

Vooruit, we wandelden vanuit ons vorige huis (onder het mom van 'kijk ons eens met de kinderen de natuur in trekken') nog wel eens naar de Genneper Hoeve - maar de reis ernaartoe en de speeltuinen op de route waren doorgaans belangrijker dan de bestemming, om eerlijk te zijn.

Vorige week ging Ninthe er terug, samen met haar klas. Leidende thema's van het moment zijn (net als waarschijnlijk in alle andere kleuterklassen van Nederland) namelijk 'de lente' en 'de boerderij' - en dus leren de kleuters momenteel het nodige over zaken als gewassen, de landbouw, dieren en kaas maken. 

Vanmorgen stond een tweede uitstapje naar het platteland op het programma - naar de boerderij van klasgenootje C., wiens ouders op een indrukwekkend perceel een indrukwekkende kudde koeien bestieren. In geuren en kleuren (volgens de kleine bezoekers zichtbaar met de nadruk op 'geuren') kregen de kleuters er tekst en uitleg over de lange weg die melk aflegt van koe naar koelkast; over zaken als herkauwen, de vier magen van een koe, melkmachines, de immense hoeveelheden melk die de koeien dagelijks voortbrengen, het nut van koeienstaarten en over de kalfjes - van wie enkelen gisteren pas ter wereld kwamen. "Maar", zo wilde één klasgenootje met bloedserieuze blik weten, "hoe stop je zo'n kalfje nou eigenlijk weer terúg?".