Zoo

One is a dog, two is a zoo. Zelfs zonder hond.

Ik weet niet meer waar en in welke context ik 'm tegenkwam, deze vast niet eeuwenoude en vast niet Chinese wijsheid, maar ik vóelde 'm meteen.

Ook al is je eerste kind degene die je mama (of papa) maakt, degene die er het meest nadrukkelijk voor zorgt dat je leven vanaf zijn of haar geboorte nooit meer hetzelfde zal zijn; ik vond de overgang van één naar twee kinderen gróter dan die van nul naar één.

Kon ik mezelf na de geboorte van Ninthe nog onbekommerd en zonder schuldgevoel terugtrekken in die heerlijke soft-focus kraamcocon, toegeven aan middagdutjes wanneer lijf en hoofd erom schreeuwden en gewoon eindeloos naar dat nog hulpeloze hoopje mens staren, zonder bang te zijn voor de eventuele mens- of materieelvernietigende kunsten die een broer of zus intussen net buiten bereik van mijn ooghoeken zou kunnen vertonen; bij de geboorte van Fem was dat er niet meer bij. En een slapeloze nacht of niet, dreumes Ninthe stond elke volgende ochtend weer gewoon bij het krieken van de dag paraat om aan het bestaan bij daglicht te beginnen. 

De overgang van twee naar drie was dan ook zo wereldschokkend groot niet meer. Multitasken, het geduld van je soms ongeduldige kinderen (en dat van jezelf) afwisselend op de proef stellen, nog iets vroeger opstaan dan voorheen - been there, done that.

Eén wezenlijk verschil met onze voorlaatste gezinsuitbreiding is er wel: de oudste is intussen een kleuter, die weliswaar nog niet leerplichtig is, maar in principe toch wel alle doordeweekse ochtenden ergens wordt verwácht. De eerste uren van de dag doelloos een eindje wegkeutelen is er niet meer bij, ook niet meer op zaterdag trouwens, want dan wordt er uiteraard gezwommen. 

En er is nog een, praktisch, verschil. En het plaatje hierboven doet u waarschijnlijk al wel vermoeden welk. Want Puntjes wagenpark werd op Wiks geboortedag weliswaar direct uitgebreid (met een Ferrari maar liefst, maar dan in three wheel dreumesuitvoering) - maar met zijn vijven op pad gingen we tot dusver alleen op loop- en fietsafstand. De twee auto's voor de deur bieden namelijk niet genoeg ruimte aan het voltallige gezin (tenzij je de airbag voor de passagiersstoel uitschakelt, daar je baby parkeert en jezelf of vriendlief achterin tussen de twee andere kinderzitjes wringt - of je kind in Maxi-Cosi op het dak van je auto bindt of op een skateboard achter je aan sleept, maar voor je het weet, zit je met het voltallige gezin in 'De TV draait door' en heb je de kinderbescherming aan de deur. En dan niet voor beschuit-met-muisjes). 

En dus opende vriendlief, ergens in de prenatale fase al trouwens (maar vriendlief gaat nu eenmaal niet over één nacht ijs), de jacht op De Nieuwe Auto. Op de nieuwe gezinssloep - of tank, zoals sommigen 'm liefkozend noemen. Want héél ruig en nog enigszins sportief voor de dag komen is er, althans binnen ons budget en wanneer je niet in een goedkope uitvoering van de P.C. Hooft-tractor door het gemotoriseerde leven wilt gaan, niet meer bij met een drietal op de achterbank.

Volgens de ervaringsdeskundigen op internet kan er véél - volgens ons kan er veel mínder. Tenminste, wij vinden dat het níet past als één van je kinderen, met stoel en al, scheef zit omdat ze wordt weggedrukt door de stoel van haar buurvrouw én je het portier praktisch met je rechtervoet moet dicht stámpen. Maar hee, over smaak valt niet te twisten - over 'redelijk', 'praktisch', 'veilig' en 'comfortabel' blijkbaar evenmin.

Om een lang verhaal niet al teveel langer te maken: we zijn eruit. En kochten zaterdag onze metallic-grijze familiesloep (hierboven te aanschouwen), waarin baby, peuter en kleuter allen rechtop zittend kunnen worden vervoerd, de papa en mama er ook nog royaal en comfortabel bij zitten en er achterin volop plek overblijft voor kratten bier (of pakken Pampers, zo u wilt), wandelwagen, vakantiebagage en zelfs voor een hond. Maar die hebben we dus niet.

Komend weekend is ie de onze en rijden we onze huidige twee mobielen hier voor het laatst van de oprit af. Voor wie het interesseert: 'Touran' heet onze new kid. Telg van de familie Volkswagen en vanaf zaterdag ook van de familie Puntjevanjeneus.

Gelukkig kochten we ons huis vorig jaar al op de groei.

En oh ja: als one a dog is en two a zoo - weet iemand eigenlijk wat three dan is?