Puntjevanjeneus.nl
do
24
mrt
2011
She-Devil
'Zijn er onderwerpen die u zelf aan de orde wilt stellen, dan kunt u deze hier aankruisen.' In de naastgelegen kolom beantwoordde ik even daarvoor al vier vragen 'ter voorbereiding op het peuterconsultatiebureau', waarbij ik desgevraagd onder meer de recente waterpokken en geboorte van Wik ter sprake bracht.
Maar nu mag ik -yes!- ook nog kiezen. In de categorieën Ontwikkeling, Gedrag, Spelen, Opvoeden en Eten en Drinken staat mij een rijk scala aan thema's ter beschikking die de consultatiebureau-arts eind april desgewenst met mij onder de loep wil nemen.
Ik vulde de lijst dinsdagmiddag, meteen na ontvangst, maar alvast in. En kruiste, in de categorie Ontwikkeling, slechts één vakje aan: 'Horen/zien'. Want Fem slaagde in april 2008, op dag vijf van de kraamweek, weliswaar glansrijk voor de gehoortest (waarbij uiteraard direct werd gewaarschuwd dat 'kunnen hóren' niet als vanzelfsprekend ook 'kunnen lúisteren' betekent) - maar een kleine drie jaar later doet het blonde dametje ons met terugwerkende kracht veelvuldig twijfelen aan de betrouwbaarheid van die uitkomst. 'Huh?' en -als we daar, fatsoensrakkers als we zijn, niet op reageren- 'Wat zég je?' zijn momenteel de meest gehoorde antwoorden van ons peutertje op alle mogelijke vragen. En hoewel we uit meerdere betrouwbare bronnen (lees: van mede-peuterouders) hebben vernomen dat peuters klaarblijkelijk niet anders doen en het veelal een vorm van aandacht-trekken is, stippen we het over een paar weken op 'het CB' toch maar eens aan. Hebben we tenminste ook eens gespreksstof op ons eigen initiatief.
Dinsdagmiddag dus, toen ik dat vakje aankruiste. Thema's als 'Zindelijkheid', 'Eenkennigheid', 'Dromen', 'Spelen', 'Grenzen stellen' en 'Tanden poetsen' liet ik vertrouwensvol voor wat ze waren. Maar het vakje 'Drift, koppigheid, temperament' had een paar uur later zomaar alsnog bijna een kruisje te pakken. Een paar uur later, toen ik mezelf op de badkamervloer onverwachts bovenop een woest briesende peuter zag zitten, de dijen stevig om het verrassend sterke spartelende meisjeslijf geklemd, terwijl de papa poogde een jurkje en romper over het donkerrood aangelopen bolletje te trekken.
U kent die Amerikaanse opvoedprogramma's wel hè, waarin grote ordinaire Amerikaanse gezinnen centraal staan waarvan de leden elkaar met schreeuwen, dreigen, schoppen en slaan het leven zuur maken? Nou, neem zo'n willekeurig gezin, stop de emoties van de, pak 'm beet, zes gezinsleden in één kind en zie daar: onze peuter van dinsdagavond. Geen goed gesprek mee te voeren, niet te kalmeren, niet voor rede vatbaar, krijsend als een speenvarken. Ik zweer het u: op een onbewaakt moment aan de eettafel, zo ergens rond zessen, was de duivel in ons sandwichkind gevaren.
Voordat u Bureau Jeugdzorg belt: uiteraard hadden we de situatie vollédig onder controle. Daphne Deckers, Jo Frost, Dr. Spock: opvoedcoaches, you name 'em en we hadden al hun wijsheden over pedagoochelen, de 'naughty corner' en familiale stuwkrachten paraat. En dus zetten we Fem, nee, níet onder een koude douche, maar duwden we haar (záchtjes, hoor) in het warme badwater, sleurden we haar (spelenderwijs, hoor) kortstondig door het sop, boenden we haar in hoog tempo (doch liefdevol) droog en bonjourden we haar (opgelucht, hoor) vroegtijdig in haar peuterbed. Alwaar de peuter eindelijk kalmeerde en haar neus nog eens stevig optrok, haar moeder desondanks nog een dikke klodder snot afveegde en de peuter, vol van zelfkennis, fluisterend tot het inzicht kwam: "Ik was een beetje stout, hè mama? Sorry!".
Oh ja, het ging om een toetje. Niet dit toetje, maar dát. Nee, toch maar niet dat toetje, maar dít. Of eigenlijk toch dát.
En of we het er op het peuterconsultatiebureau nog over gaan hebben? Is het nodig, denkt u?
Edit: we voegden nog wat zonnige speeltuinkiekjes toe! Leve de lente!
Commentaren: 8
-
#1
What can I say...Ik zie dat je aftelt naar haar verjaardag. In de hoop op beterschap na de 'terrible two'? Ik ben drie en doe het nié' schijnt het vervolg te zijn.
Je kunt maar gewaarschuwd zijn.
Furie Fem. She-devil? Of Devil in disguise? Want als ik de foto's zo bekijk trek ik mama's verhaal natuurlijk acuut in twijfel. -
#2
Been there, done that. En het gaat over. Echt. Ooit.
-
#3
Hihihi, en wij lachen want Fem vertoond gewoon hetgeen ze heeft ge-erfd van mama Monique. Die schopte een groot gat in de keukendeur. Dus het valt nog best mee allemaal. haha. Maar gelukkig is er tegenwoordig het boek; oei ik groei, waarin ouders hoe dan ook alles wat hun kind doet afgedaan word met; het is een sprongetje. Doe mij ook zo'n boek.Hihi.
-
#4
Uh, ging dit over Fem of over Fee-Luna?
Het heeft misschien met de eerste letter van d3e naam te maken, als ik die namen zo naast elkaar zie staan. Maar jullie avondritueel ziet er verdacht hetzelfde uit als hier. Wat trouwens 's ochtends ook al zo begint en vrijwel de hele dag door gaat. We hebben inmiddels een verwijzing naar de kno-arts in de la liggen (note to myself: moet nog bellen voor een afspraak) en de kinderpsycholoog snapt niets van ons relaas over driftbuien want eenmaal daar zat ze heerlijk te spelen. Maar een she-devil is het! Thuis... Daar waar het vertrouwd is en ze heerlijk zichzelf kan zijn. *zucht* -
#5
Lekker temperamentje! Ik besef dat onze kinders hierbij vergeleken wat saai afsteken. Maar ik denk dat ik daar in dit geval maar blij mee moet zijn.
Sterkte. Met alles ;) -
#6
Het hart op de tong zullen we maar zeggen. Maar ze zegt wel sorry. Dat heb ik hier nog nooit spontaan gehoord na een "ik wil die, nee toch maar die, NEEEE niet dieeeeee" sessy. (schrijf je dat zo, staat zo gek). Nah ja, in ieder geval heb ik met vermaak dit logje zitten lezen.
-
#7
Vandaag een bezoekje voor weekendboodschappen aan de C1000 ook vroegtijdig gecanceld. Sam schreeuwde/gilde alles bij elkaar dus heeeeeel snel iets te eten voor vanavond in het wagentje gemikt en vliegensvlug richting uitgang. Imme vroeg nog heel onschuldig waarom ik niks in mijn wagentje deed????!! Ja duh!!!!! Het monster ligt nu in bed. Schaam me dan ook een beetje dat ik weer met zo'n zwangere buik rondloop, zie de mensen bijna denken: ..en dan nog eentje????? Maarre als ik dat engeltje van jullie zo zie denk ik dat het allemaal nog wel meevalt, hihi...
-
#8
Wat een heerlijke peuter. Zo heb ik d'r ook twee!
Puntje ploetert
Post voor Puntje
Printen | SitemapAlleen kijken met de oogjes - alles op deze site is eigendom van Puntjevanjeneus!