Puntjevanjeneus.nl
ma
21
mrt
2011
Sprong in het diepe
'Lente' stond er in eerste instantie boven dit logje. Maar dat had u zelf óók al wel geconstateerd hè, dat ze begonnen is. Maar lente it is. En dus maakten we de bakfiets Wik-ready, draaide het beddengoed gisteren wat extra lenterondjes in ons favoriete geurtje van Lenor, schoven we de tuindeuren open en werd de eerste uitpuilende groencontainer van dit seizoen vrijdagochtend alvast aan de straat gezet.
Overigens begon de lente voor de oudste man des huizes al een week eerder, in Florida om precies te zijn, waar hij voor het werk ging 'voorzomeren' (en oh ja - wérken, niet te vergeten). Een sprong in het diepe voor de mama, die er voor het eerst zes dagen alleen voor stond met het driekoppig kroost, maar het hoofd (én die van de kinderen) zonder al teveel hoesten en proesten boven wist te houden. Mental note: zaterdagochtend bij Ninthes zwemjuf eens polsen of daar óók een diploma voor bestaat.
Ook hier in het dorp luidden we de lente stiekem vorige week al in, met het openen van de Italiaanse ijssalon om de hoek. Big deal, zegt u? Nou, wat héét - rijen wachtenden van tientallen meters op de stoep zijn daar dus geen uitzondering hè, zeker niet in het openingsweekend. Dé attractie van ons dorp, met Smurfen- en drop-ijs als de meest dubieuze keuzes in de koelvitrine.
En die lange wachtrijen daar op de stoep, daarvan was Ninthe zich blijkbaar óók bewust toen ze vorige week, tijdens haar eerste zwemles in het grote diepe bad, nog niet van het startblok durfde te springen. Een ijsje van de 'ijscowinkel' hadden we haar in het vooruitzicht gesteld - maar onze kleuter (nog niet eens zolang geleden pas debuterend in het zwemleswezen) dacht: 'ik wacht wel een weekje'.
Eergisteren wachtte de herkansing, onder het toeziend oog van Fem, opa G. en oma L. (zoals altijd gewapend met camera - inderdaad, dat is erfelijk). Er werd gewikt, er werd gewogen, er werd herhaaldelijk door de benen gegaan en weer rechtop gestaan ('het squatten ook weer gehad voor vandaag', moet de kleuter hebben gedacht). En er werd aan de rand van het bad al doende meermaals een kleine kleutertjesfile veroorzaakt.
Maar bovenal werd er gespróngen. Van het startblok, in het diepe. Nou ja, gesprongen - ze liet zich vállen, zeg maar. De afstand naar het diepe water zo kort mogelijk houden natuurlijk - slimme meid! (net als haar weinig 'waterrattige' moeder, die tijdens het afzwemmen voor haar A-diploma in 1980 het enige onderwatermomentje van de hele ceremonie wist te omzeilen door het touw met ankerboeien vlug over haar hoofd te tillen)
Maar zoals gezegd: ze sprong. Vier keer zelfs - alle keren na de nodige aarzeling, de accu van oma's camera ernstig op de proef stellend. Onderaan dit logje een filmpje van de enige echte eerste sprong - let op het minimensje op het tweede startblok van links, helemaal aan de overkant van het zwembad.
Voor de rustelozen onder u: fastforward gerust naar 0.47. Maar voor de beste stuurlui aan wal zijn de voorgaande zesenveertig seconden stiekem zeker zo lollig.
En oh ja, over de foto's: die krijgt u erbij cadeau. Omdat het lente is.
Commentaren: 9
-
#1
Och gos, kijk haar twijfelen haha. Maar wat een held dat ze toch sprong! Super hoor!
-
#2
@Laura: ... en dit was nog niet eens het lángste filmpje... ;-)
-
#3
@Monique; ik kan me helemaal in haar verplaatsen. Ik hoopte vroeger altijd dat de badmeester mij niet zag en ik dan niet onder water hoefde te zwemmen. En stug 'Jaaaaa' zeggen als hij vroeg of iedereen was geweest ;-)
-
#4
Nou ik applaudiseer met een staande ovatie voor Ninthe. Het is ook hoog van zo'n startblok af. Vraag maar aan Kirsten, die vind de kant al hoog :-) Dat wordt in de zomervakantie een leuk adresje zoeken met zwembad en sprinplank. Tegen die tijd is het peanuts.
-
#5
Wat goed *buigt* dat wordt van de nieuwe Inge de Bruijn.
Is waar ook. Arno zit in Florida. Hoe vind hij het? Hij belt je toch wel iedere dag? :-)
Jaaa de lente is begonnen en het begon hier ook goed. Met ons jarig jobje die alweer 2 geworden is. Al heb ik er toch wel een knoop van in mijn buik. Het gaat ook allemaal zo snel... boehoehoe :( maar de lentekriebels heb ik al te pakken hoor. Wat wil je met dit weer. Zalig. -
#6
Woehoe, ze sprong. Hartstikke goed Ninthe!
-
#7
Arme Ninthe, zo eng dat zelfs een ijsje haar niet sneller over die rand hielp.
-
#8
Hoe mama Monique van een grote hoop los zand toch weer een heerlijk weglezend geheel weet te breien.
Een sprong in het diepe.
Ja....we springen wat af he.
Vandaag mijn eerste van een hele trits van die sprongen.
Waarbij ik me stiekem wel eens net als Ninthe voel...Omdraaien en afstappen? Of toch maar gaan.
Hulde voor Ninthe die sprong. Hulde voor de mama die haar sprong in het diepe, haar vuurdoop deze week glansrijk doorstond. Tijd voor een medaille zeg maar! -
#9
Zo kijkend naar ons kleinkinderen zie ik weer heel duidelijk dat Wik op de foto linksboven precies op mama Monique lijkt en rechtsonder op papa Arno.Het is een mengelmoesje voorlopig althans.
En die Ninthe liet zich in het water vallen als een vogel die voor het eerst het nest verlaat. Hihi.
Knap hoor dat ze het toch deed. Waterratten zitten nu eenmaal niet in onze familie. 
Puntje ploetert
Post voor Puntje
Printen | SitemapAlleen kijken met de oogjes - alles op deze site is eigendom van Puntjevanjeneus!