Puntjevanjeneus.nl
wo
09
mrt
2011
Tijd
Donderdagmiddag 27 januari, ergens zo tussen kwart over twee en half drie 's middags, zijn we het kwijtgeraakt. Weggeslagen waarschijnlijk door de schijnbaar eindeloze golven vruchtwater waarop diezelfde middag, ruim een half uur later, onze Wik kwam aangespoeld.
Dat blijkt al als je, daags erop, de geboorte en de eerste uren van je jongste telg poogt te recapituleren. Allerlei gebeurtenissen, indrukken, uitspraken, gevoelens en details staan nog haarscherp op het netvlies - maar hoe laat en/of in welke volgorde ze hebben plaatsgevonden? Mental note: notitieboekje mee naar de nacontrole bij de verloskundige over twee weken.
Dat blijkt ergens halverwege de kraamweek wanneer je samen wacht op het begin van een zekere nacht - een wachten dat wreed wordt verstoord door de kraamverzorgende die, keurig op de afgesproken tijd, aan het voeteneind van je bed staat. De nacht die eenvoudigweg nooit kwám - omdat de zoon de rust niet kon vinden en haar ons daardoor óók niet gunde.
Dat blijkt op 12 februari, wanneer je als toeschouwende moeder (na)weemoedig een traantje wegpinkt terwijl je zoon ongestraft weet weg te komen met dit soort grote-kinderfratsen.
Dat blijkt diezelfde week wanneer je uit verschillende kastjes, lades en tassen vlug de laatste luiertjes in maatje 1 tevoorschijn trekt, omdat ze al rode afdrukken achterlaten in de huid van je zoon.
Dat blijkt op 1 maart, wanneer je met twee van hen op kraambezoek gaat bij vrienden en jouw eigen piepkuiken, vergeleken bij dat van hen, toch echt niet meer zo piep blijkt te zijn.
Dat blijkt op 2 maart, wanneer je je realiseert dat er alweer een nieuwe maand is aangebroken en dat je één van je beste vrienden -daags erna toch heus al voor de achtendertigste keer jarig- vergeten bent een kaartje te sturen.
Dat blijkt een paar dagen erna wanneer je zoon voor het eerst een grote gulle lach laat zien.
Dat blijkt wanneer je je vroegere 'oppaskindje' tegen het lijf loopt en haar polst of ze misschien eens op jouw éigen kindjes wil passen. Ze is tenslotte al in de twintig.
Dat blijkt afgelopen weekend, wanneer je oudste trots binnenstapt met haar tweede zwemdiploma in amper een maand tijd.
Dat blijkt vandaag, wanneer je uitnodigingen maakt voor je jongste dochters aanstaande derde verjaardag. En daarbij, omdat je als vrouw meent te kunnen múltimultitasken (want nog zoveel te doen), haastige fouten begaat.
Dat blijkt...
Ach - voorbeelden te over. Kern van de zaak: de tijd en, meer nog, het besef ervan - we zijn het hartstikke kwijt. Gevonden, zegt u? Gelieve het te retourneren via de brievenbus rechtsonder deze pagina. Vriendelijk bedankt.
Commentaren: 7
-
#1
Ah. Was dát het (borduurt hier vrolijk door op haar tweets ;-))wat je liet vallen!
Wat zou ik je graag uit de brand helpen. Heus. Maar ik vrees dat mij daags, of liever; enkele maanden, voor jou hetzelfde overkwam.
Nog steeds kan ik hier volkomen vertwijfeld boven dat ondertussen flink gevulde wiegje hangen. Me afvragend wat er met die eerste drie maanden gebeurd is. Niet meer mijn ogen durven te knipperen..
En pás op hoor, je laat je ondertussen foppen waar je bijstaat door de oudste twee. Die doen stiekem alsof ze héus niet zo hard groeien als die kersverse nieuweling. Maar let maar op; tegen de tijd dat die jongste het wat rustiger aan líjkt te gaan doen, zie je dat drie, vier of vijf maanden óók op het leven van peuter en kleuter weer een slok op een borrel blijken te zijn.
*zucht even diep*
Mocht het nou genoeg zijn, wat ze sturen...stuur dan wat door graag. Al is het maar een beetje! -
#2
...en óh wat zijn ze móói he! Onze mannen op een rijtje! :-)
-
#3
Nyne wordt over 3 weken 1 jaar....maar volgens mij werd Fern gisteren pas geboren :-s Time flies.
-
#4
@Hollandsglorie: mooie mannetjes indeed! Jammer alleen dat die reus van jou werkelijk geen secónde stil lag... ;-) #plaagtweet (oh nee, we zitten hier niet op Twitter, hè?)
-
#5
Sinds er kinderen zijn lijtk de tijd nog sneller te gaan als het daarvoor al ging. En hoe meer kinderen, hoe sneller de tijd gaat, want hoe meer kinderen hoe meer ogen en oren je tekort komt om al die momenten te registreren.
-
#6
Ach, wat is tijd. ;-)
-
#7
Nee, nee, het gaat heus niet zo snel. Kijk maar, daar ligt mijn pasgeboren baby hierboven. Hij is heus niet nu al 4 kilo :-)
Puntje ploetert
Post voor Puntje
Printen | SitemapAlleen kijken met de oogjes - alles op deze site is eigendom van Puntjevanjeneus!