Puntjevanjeneus.nl
zo
23
jan
2011
It's a small world after all
Terwijl zoonlief hardnekkig blijft weigeren de kop in het bekken te steken (*), stak deze mama op haar beurt de voorbije weken hardnekkig de kop in het zand. Het hoofd nog vol van bezigheden, to-do-lijstjes, theedates en andere gezelligheid; de agenda was alle dagen nog meer dan gevuld. Het was bij vlagen zelfs even slikken om agendapunt na agendapunt te moeten wegstrepen de laatste tijd - maar langzaamaan voelt het mogen afstrepen zowaar goed. Met bijna veertig weken op de zwangerschapsteller wordt de wereld zoetjesaan kleiner. Tijd voor stilte. Stilte voor de storm.
Het wemelt dan ook van de signalen. Niet zozeer binnenbaarmoederlijk trouwens, op het inmiddels vertrouwde prenataal pogoën (filmpje!) en een ietwat onstuimige en unheimische donderdagavond na. Maar als mensen je bij het afscheid massaal succes gaan wensen, bij een eventueel volgend treffen verbaasd constateren 'dat je nog steeds rondloopt' (alsof je het postnatale bestaan uitsluitend nog zittend en liggend mag doorbrengen) en hun mobiele telefoons geen seconde meer uit het zicht en gehoor durven laten, staat er blijkbaar toch echt iets te gebeuren.
En dus maakten we vanochtend nog wat foto's van de buik die, verdraaid zeg, toch écht nog groter kon. En van aankomend sandwichkind Fem, van wie ik me elke avond een tikje weemoedig afvraag of het de laatste keer gaat zijn dat ik haar als kleinste kleintje goedenacht kus. En ga ik zometeen, 'nu het nog kan', met ons grootste meisje naar het theater voor een gezellige grote-meiden-date.
Ons laatste kleine logje voor hopelijk groots nieuws? Misschien. Maar zoon en ik blijven geloven in begin februari. En u?
(*) Zoonlief ligt inmiddels overwegend de goede kant op, hoor (in plaats van dwars) - maar indalen doet ie, net als zijn jongste grote zus, stug niet.
Commentaren: 7
-
#1
Ja, het wordt zo langzamerhand echt wel spannend hoor. Al is het bij een ander misschien wel spannender dan bij jezelf. Prachtige buik heb je. Hier kan de buik echt niet meer groter, ik weet het zeker!...
-
#2
Haha, roep dat laatste maar niet te hard... Ik ben ook bij elke nieuwe foto weer verbaasd, als ik 'm naast de laatst gemaakte foto van een paar weken eerder zie. Maarre, ik zal voor je duimen dat het te overzien blijft, hoor!
En inderdaad, ik vind het bij anderen meestal ook spannender dan bij mezelf, maf is dat. -
#3
Geweldige foto's!!! En wat we denken?
Uhm... 'Doe maar' donderdag, dan hebben wij voortaan ieder jaar een goed excuus om niet naar een bepaalde verjaardag te gaan, maar naar die van jullie zoon! -
#4
Ik sta te pópelen! Al was het maar omdat er dan alvast één van de potentiele nieuwe vriendjes voor mijn Matsemannetje voet aan wal zet! Supertoffe foto's! En heerlijk herkenbaar logvoer! Niet baren voor woensdag hoor ;-)
-
#5
Veel plezier bij 'De Sprookjesboom'! (wij gaan er in Maart naartoe). Niet daar ineens zoonlief eruit baren hoor, dat stoort zo tijdens de voorstelling.
En die buik... wauw! Straks past ie niet eens meer in beeld!
Nee hoor, hartstikke bijzonder juist dat het menselijk lichaam zo flexibel is. -
#6
Oh, de sprookjesboom. Ik vond het zo leuk. En jonste ook. En we zingen hier nog vaak 'weet je waar ik van houd'! Hoe vonden jullie het?
Spannend joh, de laatste loodjes. Succes!! -
#7
Hi hi, lag zoonlief ook tijdens De Sprookjesboom te 'stampen, stampen, stampen' :-) Was inderdaad erg leuk en echt.... ik gok op morgen!
Puntje ploetert
Post voor Puntje
Printen | SitemapAlleen kijken met de oogjes - alles op deze site is eigendom van Puntjevanjeneus!