Puntjevanjeneus.nl
zo
02
jan
2010
Voe(de)r voor discussie
In de jonge-moedermaatschappij bestaan weinig onderwerpen waarover méér mensen een mening hebben (en ventileren) dan over borstvoeding. Al vanaf het begin van de zwangerschap is -direct na "Willen jullie weten wat het is?" en "Wil je thuis bevallen of in het ziekenhuis?"- "Ga je borstvoeding geven?" zo ongeveer de meest gestelde vraag.
Voor een 'ja' hoef je je, zo ervoeren wij, maar zelden te verdedigen. Gejuich en gejubel alom. Vanuit theorie of praktijk: iedereen snapt het, waardeert het, stimuleert het - inclusief de (terecht, want ieder het hare) overtuigde flesmama's (velen vast heimelijk lachend en gruwelend bij de stuwing, tepelkloven, borstontstekingen, schimmelinfecties, ingetrokken tepels, uitgetrokken tepels, melktekorten, melkoverschotten, flesweigeraars, maandenlange slapeloze nachten en levenslange theezakjes die hen in veel gevallen bespaard blijven) (maar verder is borstvoeding, werkelijk waar, het mooiste en heerlijkste wat er is, hoor).
Er gelden wel wat ongeschreven randvoorwaarden. Kinken in de zoogkabel zijn moeilijkheden vragend om nog meer moeilijkheden. Gevraagde, ongevraagde en hoe dan ook goedbedoelde én steevast volstrekt uiteenlopende adviezen -afkomstig van voedermoeders van uiteenlopende aard- vliegen je bij het geringste spoor van twijfel, terugslag of tietenverdriet om de oren.
Nog een gouden tip: voed, als het even kan, vooral zes maanden. Accepteert iedereen klakkeloos; theorie geeft houvast en richting. Precies zés maanden bedoelen we dan, hè? Want oh wee als je het waagt om, als het je gegund is, ook maar een dág langer te voeden. "Goh, geef je nog steeds borstvoeding?" klinkt het in eerste instantie nog een soort van geveinsd belangstellend. Niet lang daarna verschijnen stiekeme accents aigu op 'steeds', wordt aan het vraagteken een uitroepteken toegevoegd en in no time is de hele vraag verbouwd tot een aanzienlijk suggestiever: "Hoe lang ben je nog van plan om te blijven voeden?" - veelal gecompleteerd met een ietwat dwingend 'eigenlijk'.
Het meeste van het bovenstaande bleef ons de voorgaande twee keer bespaard. Behalve de laatstgenoemde termijnkwestie - maar welk een luxe is dat?
Deze ronde is borstvoeding wel degelijk een issue - vooraf, welteverstaan. Niet bij de oudste dame des huizes; die stapt er, ge- en bovenal vérwend door rijke ervaring, weer zoveel mogelijk open-minded en dapper double-D-breasted in. Wél bij de twee jongsten. Die het (hun eigen gulzige tepelproeverijen allang vergeten) reuze interessant vinden dat hun broertje straks in eerste instantie waarschijnlijk niet uit de fles, maar uit mama's borsten gaat drinken. Tijdens gezamenlijke badsessies worden de mamamelkbronnen vooral door Fem aandachtig bestudeerd. "Daar gaat de baby drinken, hè?", vraagt ze wijzend, "uit de tepeltjes" (wat bovenal bijzonder lieflijk en fijntjes klinkt en, wat mama betreft, het onomstotelijke bewijs vormt dat het met de alom gevreesde pigmentkleurige plakkaten op de prammen behoorlijk meevalt).
Tijdens het liedje voor het slapengaan wroet Fem ook graag één handje in mama's boezem. Toen ze laatst al grabbelend het middenstukje van mama's bh trof, wilde weten wat dat was en mama zo basic mogelijk iets repliceerde over het vasthouden van borsten en dat Fem later, als ze groot is, ook vanzelf ooit borsten en een bh zou krijgen, meldde de peuter -verschrikt 'nee' schuddend- resoluut: "Fem wil geen borsten!".
Voor Ninthe (eens het babymeisje in de lichtgroene romper hierboven) is de borstvoeding een iets minder openlijk issue. De kleuter verrast aan het eind van de dag, vanaf de achterbank van de auto op weg naar huis, hooguit met briljante out-of-the-blue handreikingen als: "Als je de baby melk gaat geven, moet je je borst een beetje omhóóg houden, niet té hoog, want dan klieder je ernaast en wordt het een rommeltje, en dan kun je de melk zó in het mondje laten vallen" (instructievideo inclusief begeleidende hand- en armgebaren op aanvraag verkrijgbaar). Om te besluiten met een nuchter: "Maar ik vind een flesje veel makkelijker, mama".
Commentaren: 11
-
#1
Borstvoeding is inderdaad altijd iets waar iedereen direct een mening over heeft.
Zelf heb ik beide kids minimaal een half jaar gevoed. Bij Fee-Luna ging alles vanzelf, maar bij marijn waren het 6 ploetermaanden. Het kan dus héél erg verschillen.
Schattig trouwens dat Fem steeds d'r hand in je shirts stopt. dat doet Fee-Luna de laatste tidj ook heel vaak. Erg herkenbaar dus! En die tips van Ninthe: LOL -
#2
Ik heb bij beide meiden bewust gekozen voor de flesvoeding, ik had zo mijn redenen en die heb ik ook vaak moeten verdedigen en waarom, het is mijn keuze geweest en mijn meiden doen het allebei prima. Welke keuze je ook maakt de kids worden toch groot. En dat van die borsten dat zei Manon ook "die dingen wil ik niet hoor Mam" :-) Prachtige buikfoto by the way en nog de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!
-
#3
Om je de reacties die je krijgt als je vertelt zwanger te zijn van de derde maar dat op dit moment de tweede ook geregeld nog een slokje neemt nog maar te besparen....
Maar of we het WHO advies van 2 jaar gaan halen? Dat weet alleen zij. -
#4
Beide dames zijn groot geworden met de fles. Bij oudste wilde ik het wel proberen, maar het ging gewoon helemaal niet. Bij jongste was ik zo blij eindelijk klaar te zijn met zwanger zijn dat ik mijn lijf gewoon weer voor mezelf wilde hebben. Op een andere manier kan ik het eigenlijk niet uitleggen.
-
#5
San en Toaske, ook deze oma heeft bewust gekozen om geen borstvoeding te geven, ik heb daar gewoon helemaal niks mee zeg maar. Maar o de reactie's die ik destijds kreeg, ik vergeet het nooit meer; ik lag in het ziekenhuis na de bevalling van "mama Monique". Terwijl de verpleegster de andere moeders hielp om de baby's aan de borst te leggen, kreeg ik te horen dat ik een slechte moeder was. Hoe vind je die ?? Dan praat ik over de jaren 70. Moet je tegenwoordig eens mee komen met zo'n uitspraak dan heb je gelijk een advocaat aan je broek denk ik.
-
#6
@Oma L. Wat raar hoe inzichten veranderen. Ik ben van 1970 en ben, net als mijn broer van 1968, met de fles grootgebracht. In die tijd was flesvoeding, als ik de verhalen van mijn moeder goed begrijp, zeer, zeer, zeer geaccepteerd! Om dan te lezen dat Monique eigenlijk te kort gedaan werd omdat je haar geen borstvoeding gaf. Om hoeveel jaar verschil gaat het dan? Raar hoor!
-
#7
@toaske; Ook over de jaren 70 dus. Maar de hele afdeling van het ziekenhuis gaf borstvoeding en ik dus niet, dat werd me niet in dank afgenomen. Zoiets zou je nu toch ook niet meer pikken. Ik zie ze nog langs de bedden lopen en zeggend dus dat ik geen goede moeder was. Niet normaal, toch ?? Ik was en ben geen borstvoedingpersoon, so what ??
-
#8
...en dan zou ik hier best mijn mening willen geven. Om dat plotsklaps te beseffen dat ik die niet heb. Omdat je noch moeite hebt met het één, noch met het ander. Omdat je je (overigens, voor de duidelijkheid: zéker niet hier!) momenteel best wel in een hoekje voelt staan daar het ene team duidelijk weet te maken dat 'opgeven geen optie is', een schamele drie maanden niet eens het vermelden waard lijken te zijn en 'iedereen het kan, het 'slechts' een kwestie van willen is' (vertel mij wat) terwijl het andere team je aankijkt of je een gaatje in je hoofd hebt wanneer je tegen beter weten in toch je prul zo af en toe nog eens die borst aanbied. Snikt om de melk die er gister nog was maar nu zo plotsklaps verdewenen is. Hot item, gevoelig puntje. Maar, mijn tietenverdriet betekend niet dat ik als flesvoedtmama-tegen-wil-en-dank niet eenieder die wíl en kán (evenzogrote voorwaarden durf ik te stellen) het heerlijke genieten van het voeden van je kindje gun. Omdat het zo waanzinnig mooi is!
-
#9
voor de goede orde: zelden een stukje zo vol spelfouten achtergelaten (voor zover ik weet haha), wellicht doordat ik toch één en ander zaten weg te knipperen tegelijkertijd :-)
-
#10
Toevallig kwam ik hier via Ruthy haar logje even neusen, en met deze blog viel ik gelijk met mijn neus in de boter!! ik vindt het namelijk zo leuk om te lezen dat er toch nog steeds moeders zijn die borstvoeding geven..Ik heb mijn beide kids borstvoeding geven, Zus 13 maanden en Broer is inmiddels bijna 1 jaar en die hangt ook nog geregeld aan de melkfabriek!!
succes met de laatste loodjes van je zwangerschap en met de borstvoeding!
Groetjes,
Yvonne -
#11
Hilarisch: zowel de gedachte aan de verschrikte Fem (heel herkenbaar trouwens, ik wilde vroeger ook geen borsten, geen kinderen krijgen en vooral stoere dingen doen zoals motor rijden... en je weet wel hoe de meeste dingen uiteindelijk op zijn pootjes terecht kwamen ;)
en ik heb ook lekker breeduit geglimlacht om Ninthe die wel eens even uitlegt wat de beste aanpak is! 
Puntje ploetert
Post voor Puntje
Printen | SitemapAlleen kijken met de oogjes - alles op deze site is eigendom van Puntjevanjeneus!