Niet zo zen

Zie 'm daar dan zitten, parmantig rechtop. Onze golden boy. Zát ie maar zo. Rechtop, voor mijn part, zijn ongeboren babybilletjes comfortabel in mijn bekken gewoeld. Daar valt in theorie -en vaak ook in praktijk- nog enigszíns tegenaan te ontsluiten, persen en baren. Maar een dwarsligger - die werk je er al met alle goede wil van de wereld én alle kracht gegeven door Moeder Natuur dus niet uit, hè? Geen schijn van kans - nog kleiner zelfs dan de kans dat een baby überhaupt zo kán en besluit te gaan liggen. Lees: uitgesloten. Lees, in het uiterste geval: keizersnee.

Dat was dus een onaangename eindjaarsverrassing, vanmiddag in het ziekenhuis. Dat zoonlief (eigenlijk al vanaf halverwege de zwangerschap notoir dwarsligger, maar zo'n twee weken geleden -met een 'dreigende' voetreflexsessie en eventuele uitwendige versie in het vooruitzicht- braaf zelfstandig head down gedraaid) het zich binnenbaarmoederlijk opnieuw maximaal gemakkelijk had gemaakt. Hartstikke happy, horizontaal.

De tweeps onder u maakten zich wellicht al wat zorgen om mijn niet te stuiten vroegtijdige genestel van de voorbije dagen. En ik moet u teleurstellen: dat nestje is nog lang niet naar wens. Sterker nog: het project werd omstreeks kwart voor vijf vanmiddag naar een hoger plan getild. Dit moedertje nestelt noest door - én in het kwadraat (ter inspiratie: we denken aan zoiets). 

Wees gerust, ergens onder die troebele nestelneurotische toplaag schuilt nog wel enig helder verstand, hoor. Een stukje verstand dat zich goed realiseert dat het de komende weken, letterlijk en figuurlijk, nog alle kanten op kan met zoonlief. Zelfs de goede. Maar als ze het dan toch niet helemaal in eigen hand heeft, is dit broedkipje graag maximaal voorbereid op wat (mogelijk) nog komen gaat. Om te beginnen op de uitwendige versie morgenvroeg om tien uur. Waaraan onze buitelende bink vast zijn gewillige medewerking gaat verlenen, daar twijfel ik met klaarblijkelijk zoveel binnenbaarmoederlijke ruimte en comfort nauwelijks aan - maar daarna is het, hoe u of hij (het) ook wendt of keert, weer up in the air. Samen met die vijfenzestig miljoen aan vuurwerk die we overmorgen collectief de lucht in knallen. 

En daar bespeuren we een bruggetje: vanaf deze plek alvast een avontuurlijk, liefdevol, inspirerend, spannend, gezond en vrolijk 2011 gewenst, vol positief verrassende wendingen (in ons geval om te beginnen graag binnenbaarmoederlijk). Wij melden ons gauw weer!