vr

24

dec

2010

Cocon

 

En dan opeens, vanuit het niets, nestel je jezelf een ongeluk. Koop je nieuwe hydrofielwashandjes, lakentjes, dekentjes, voedingshempjes en -bh's (want die had je, reeds twee kinderen rijk, tenslotte nog bijna geen) en laat je je zwager een groter verwarmingspaneel installeren in de masterbedroom waar over een week-of-wat hopelijk gebaard en gekraamd mag worden.

 

Geniet je met vijfendertig weken zwangerschap al met volle teugen van je verhoogde baartroon, zit je op je knietjes met een klein geel sponsje de vloertegels van twee badkamers (feitelijk een luxe, heel soms een last) te schrobben en je opeens grondig te ergeren aan je eigen, doorgaans zo gewaardeerde Franse slag, draaien de wasmachine en droger overuren, strijk je jezelf bijgevolg bijkans in opperste staat van meditatie en vraag je je af wanneer de opgevraagde papier- en kleurstalen voor de geboortekaartjes en bijbehorende enveloppen nou onderhand eens in de bus vallen.

 

Broed je alvast op easy-does-it-maaltijden voor in de vriezer (om over, pak 'm beet, iets meer dan een maand snel en makkelijk te kunnen ontdooien - al is het maar omdat je persoonlijke kraamsoepvrouwe om de hoek zelf nu eenmaal ook een gezin te voeden heeft en dus vast niet álle dagen van de week aan huis komt koken), maak je een gedetailleerd weekschema (inclusief adressen, telefoonnummers en overige need-to-knows) betreffende je peuter en kleuter (want je mocht eens gaan baren en onverhoopt dagenlang volledig van de wereld zijn).

 

Barst je nog net niet uit in vreugdetranen bij het kerstkaartje van vrienden die daarop de komst van hún derde spruit wereldkundig maken, sluit je jezelf zoveel mogelijk af voor klein en groot mensen- en wereldleed waarmee je mentaal, onder invloed van hormonen en algehele drukte-tussen-de-oren) even wat minder goed uit de voeten kunt en geniet je, veelal in stilte, van je ravottende en rollebollende rijkdom binnenboord (die vorige week, met een voetreflexmassage en zo nodig een uitwendige versie in het verschiet, eindelijk zelfstandig van comfortabel horizontaal naar (voor mama) praktisch verticaal bewoog).

 

En schenk je jezelf nog maar eens een kopje thee in. Met honing. En mail je vriendlief of die vanmiddag, rechtstreeks vanuit het werk, even de laatste kerstinkopen wil gaan doen, zodat je je peuter (ongekamd, in romper), je kleuter (in vol prinsessenornaat) en jezelf (slons in campingsmoking) niet buitenwereldproof hoeft te maken en door de sneeuw richting winkelcentrum hoeft te sleuren.

 

Ergo: wij cocoonen. Al is het maar omdat we dat immense pak sneeuw van een afstandje, vanachter glas, in de warmte van ons huis, meestal nog véél mooier vinden dan buiten, van dichtbij. En wensen u van hieruit, in plaats van vanaf een kaartje, alvast een knusse kerst!

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 7

  • #1

    Toaske (vrijdag, 24 december 2010 11:49)

    Kom elke dag kijken, maar het was wel erg stil de laatste weken. Begrijpelijk natuurlijk. Cocoon maar lekker verder en geniet van de kerstdagen!

  • JimdoPro
    #2

    puntjevanjeneus (vrijdag, 24 december 2010 12:43)

    @Toaske: stilte voor de (weeën)storm, zullen we maar zeggen... ;-)

  • #3

    Ruthy (vrijdag, 24 december 2010 13:14)

    Heerlijk, dat cocoonen. Hoef je tenminste niet, net als je vent, zonder jas en met opgestroopte mouwen een sneeuwpop te maken. Brrr!!! Ik krijg al kourillingen als ik er naar kijk... (bikkel)

    Jullie ook fijne kerstdagen!

  • #4

    Wendy en co. (vrijdag, 24 december 2010 16:03)

    Wauw... Wat heb je je website leuk opgepimpt zeg!! Dit is nog eens gezellig binnen vallen :-)

    Nou, ga maar lekker snel verder met cocoonen.

  • JimdoPro
    #5

    puntjevanjeneus (vrijdag, 24 december 2010 17:04)

    @Ruthy: geen medelijden met vriendlief, hoor - die trok helemaal uit eigen beweging zijn jas uit, want hij had het WARM. Ik viel er ook bijna bij flauw toen ik het zag - brrrrr...

  • #6

    heikel.ien (vrijdag, 24 december 2010 19:25)

    Jullie ook een hele fijne kerst! De laatste kerst met jullie vieren, al is babyzoon al volop in de familie eigenlijk.

    Ik lees met jaloezie over je cocoonen. Ik wil ook, nog 3 weken werken en dan mag ik dat ook gaan doen. Nu al zin in! En het schiet ineens wel heel hard op bij jou!

  • #7

    Caroline (zaterdag, 25 december 2010 00:17)

    En dat zo'n heerlijk logje je dan tot tranen toe kan bewegen. Omdat de tijd zo vloog en je zelf maar eens hoognodig úit datzelfde coconnetje moest komen. Omdat het je zo gegeund is heerlijk te gaan genieten omdat het zo bekend voelt, wetende dat de laatste weken van afwachten immer een kostbare tijd zijn....Heerlijk Mo! Geniet, maak er een práchtige kerst van en een hele dikke vier-je-verlof-zoen van ons!

  • loading

Puntje ploetert

Post voor Puntje