za
11
dec
2010
En daar zit je dan. Jezelf, bewapend met twee camera's (één voor de foto's, één voor de filmpjes, beide overigens knap lastig zonder hulplicht en vanachter draadjesglas), aan de andere kant van de ruit belachelijk te maken. Hopend dat de iets ervarener ouders om je heen (lees: áchter je, want je zit uiteraard op de eerste rij) zich nog kunnen heugen dat ze er zelf ook ooit zo bij zaten. Trots als een hond met de spreekwoordelijke zeven lullen op onze oudste dochter. Alleen maar omdat ze vanaf de kant het zwembad in durft te springen (aan de hand van de juf, maar dat zeggen we er gewoon niet bij). Omdat ze durft te drijven op haar rug, terwijl de benen zowaar bewegingen maken die enig zwempotentieel doen vermoeden. Omdat ze met behulp van haar plankje al een soort van poogt te zwemmen.
De zaterdagochtendwachtlijst slonk sneller dan we verwachtten en dus zaten we vanochtend, uiteraard met het voltallige gezin uitgerukt, voor het eerst aan de zijlijn van het plaatselijke zweminstructiebad om onze waternimf Ninthe aan te moedigen.
En de mama des huizes, die duwde haar bolle buik nog maar eens nadrukkelijk naar voren, hopend dat zoonlief binnenbaarmoederlijk in de verste verte iets zou meekrijgen van de motiverende instructies van juf Ria aan de andere kant van de ruit. Want zoonlief, die ligt inpandig (horizontaal loungend) maximaal dwars. Dan kun je nog zo ruim in je vruchtwater zitten én al twee keer een meloen door het beruchte knoopsgat hebben geperst - maar dát baart dus echt heel lastig, hè?
Van zijn zus als lichtend voorbeeld moeten we het voorlopig niet hebben. Want hoe dapper ze vanochtend voor haar doen (want in de verste verte niet gezegend met waterrat-genen) ook was: ze wilde best heel vlug en stuk van haar snoet onderdompelen, maar kopje onder ging ze niet. Of nou ja, één keer - per ongeluk. Een vlaag van overmoed in een vlaag van plezier.
En wat betreft zoonlief: we vrezen dat die over een paar weken een dwingend duwtje in de goede richting nodig gaat hebben. Op zijn minst van horizontaal naar verticaal - zien we van daaruit wel weer verder.
P.S. Voor een filmpje van onze grootste kleine waterrat in actie: klik hier!
Oh zwemles. We zitten er hier ook midden in. Komt vast en zeker goed.
Ik hoop dat beeb in buik zich netjes gaat/laat draaien.
Knap hoor Ninthe !! Oma en opa zijn aaaaaaaaaaaaaaapetrots dat je leert zwemmen, natuurlijk komen we wel kijken of het echt wel waar is want "zien is geloven "
Doei en XXXXX van ons
Wát stoehoer! Echt, ik kan er met mijn pet niet bij. Géén wekenlang 'watervrij' training? Maar zo, hup met het herinneringenbovenbrengend plankje de eerste slagen wagen! Knap hoor Ninthe!
Sinds een aantal weken zitten wij ook op zaterdag(morgen om 9.15u wel te verstaan) in het zwembad. Met les 2 moesten ze er al in duiken, wist niet wat ik zag. Erg knap van die dametjes! En bij ons zat ook iedereen klaar met z'n fototoestel hoor.
Zo, daar zijn we weer!!
Steeds als jij je layout wijzigd dan doet mijn feedreader het niet meer. Dus ik zat me al steeds af te vragen wanneer je weer eens wat nieuws ging schrijven. Maar na een checkup bleek je dat dus
steeds al te doen. Dat is een hoop bijleeswerk voor mij!
Altijd leuk :)
Gezellig hoor, met zijn allen naar het zwembad. En wat kun je als mama dan trots zijn op je kleine waterratje!
